viernes, 20 de mayo de 2016
miércoles, 18 de mayo de 2016
Proxecto silla
Para esta actividade inspireime nos cestos de bimbios de miña avoa. A silla trátase dun recuncho adicado a un momento no que desexes sentirte coma no venrte de tua nai. Pese a que nos planos e na maqueta non está visible nin instalada, constaría dunha bombilla na parte superior do arco que iluminaría o espazo. Tratase dun lugar destinado á relaxación, á lecura, ineractuación virtual... e a todo o que os seus propietarios desexen destinalo.

E aquí podemos visualizar o resultado final da maqueta:


E aquí podemos visualizar o resultado final da maqueta:
Proxecto definitivo:
Como a estructura anterior non concordaba cos parámetros que esixía o traballo, decidín idear outro tipo de silla, ou máis ben taburete.
Esta destinado a todos os publicos pero en concreto pensei en salvagardar a sua función de cara ao ámbito infantil.
O taburete tratase dunha estructura pesada na que hai dous ocos. Un atopase na parte superior onde a zona para repousarse convirtese tamén na tapa de unha cabidade onde podemos gardar obxetos.
A segunda estructura atopase na parte inferior onde vemos un caizón adaptado á forma circular do taburete.
Packaging (pkaxxxxin)
Para esta actividade na que se nos propoxo facer o embase de algún producto que implicase a actividade do deseño, eu elexín mo
ntar unha caixa pra un perfume, aquí a imaxe do troquel:
ntar unha caixa pra un perfume, aquí a imaxe do troquel:
E por outra banda teríamos a imaxe do perfume:
E por último o resultado final do embase:
martes, 17 de mayo de 2016
Intervención urbana desurbanizada.
No transcurso deste ano de segundo de bacharelato ofrecéusenos unha actividade realmente atractiva na súa primeira exposición e na cal tanto eu como os meus compañeiros Ana, Mario, Andrea e Paula nos implicamos con gran interese.
O traballo baseabase na creación duns carteis a gran escala que irían divididos por seccións como pezas dun puzzle para ser posteriormente pegados e encaixados nunha parede.
O traballo baseabase na creación duns carteis a gran escala que irían divididos por seccións como pezas dun puzzle para ser posteriormente pegados e encaixados nunha parede.
Déronse a elexir numerosas vivendas onde os propietarios non ofrecían problema polo noso traballo e tendo constancia de como son as ruas en Boiro fixeime primeiramente na máis dificultosa sin pensalo con detención. Todos dispuxemos o SI e continuamos argallando o traballo.
Dicíase que estaban propostas unha serie de medidas de seguridade para aquelas persoas que decidiran siuar as suas obras en lugares aos que so se puidese chegar mediante unha esqueira. Participantes da actividade do Centro Social de Boiro tras non haber cumplido cos requisitos que decían sustentar negáronnos o dereito de poñer a tal altura os nosos carteis posto que non habían contratado ningún seguro e sentíanse en perigo coas medidas básicas que nos podíamos levar a cabo.
Descontentos e entristecidos co trato das persoas que nos propuxeron a actividade e da empresa que nos imprimiu os carteis en condicións bastante paupérrimas, decidimos independizar os nosos carteis e salvar a súa perduración no tempo ou máis ben alongala colocándoos nunha estancia á que poderíamos chamar fogar, e baixo o coste dos utensilios que decidimos comprar,independentemente da actividade, para situalos na parede.
viernes, 6 de mayo de 2016
Suscribirse a:
Comentarios (Atom)












